Micah P. Hinson - The Tomorrow Man

Ponderosa Music Records

In 2022 Besprak ik al eens Micah P. Hinson’s vorige album, I Lie To You. Daar was ik toen niet bepaald kapot van, al kwam ik uiteindelijk toch wel tot drie sterren. Zouden we in Heaven nog aan sterren doen, dan zou m’n waardering voor The Tomorrow Man aanzienlijk hoger uitpakken. Op dit album neemt Hinson afstand van het voor hem gebruikelijke genre americana-met-een-rafelrandje, ten faveure van een rijk georkestreerd, romantisch geluid. Je zou het niet zeggen, maar dat past als een handschoen bij zijn schorre stemgeluid, dat op dit album meer dan ooit doet denken aan iemand als Tom Waits. Stel je een kruising voor tussen diens stem (of, bijvoorbeeld, die van Randy Newman) en arrangementen à la Father John Misty, Harry Nilsson of zelfs Frank Sinatra, en je hebt ongeveer te pakken hoe The Tomorrow Man klinkt. Overweldigend en ontroerend zijn de meest passende bewoordingen. Dat het album zowel opent als afsluit met het verliefd klinkende Oh Sleepyhead doet vermoeden dat de liefde de oorzaak van al dit moois is, maar daarover geeft The Tomorrow Man geen uitsluitsel. Het album is overigens grotendeels opgenomen in Napels met een orkest onder leiding van Raffaele Tisseo (die ook de arrangementen schreef). Wellicht verrassend voor de in Memphis geboren en in Texas getogen Micah Hinson, maar het geheel klinkt alsof hij nooit anders heeft gedaan. Tot het koor aan toe in Walls (één van de mooiste nummers op het album), het komt allemaal even natuurlijk als vanzelfsprekend over. In één woord: prachtig.

Roeland Smits