Recensie
More Eaze - valley and structure
Thrill Jockey/Konkurrent
De steeds maar weer grensverleggende, dynamische More Eaze, alter ego van de in Brooklyn woonachtige experimentele violiste/electronicamuzikant Mari Maurice Rubio, komt hier alweer met de derde release van dit jaar. Als multi-instrumentalist en zangeres navigeert ze door haar composities. Het in maart verschenen Sentence Structure In The Country bevat naast experimentele klanken ook meer pop georiënteerde nummers. In mei verscheen het minialbum Icarus In Training met subtiele transcenderende klanken en 9 oktober verschijnt Valley and Structure. Haar albums bevatten een diversiteit aan muzikale gedachtes en in haar overtuiging is geen song/compositie definitief voltooid. Met een ensemble van vijf muzikanten op piano, akoestische gitaar, elektrische- en contrabas, sax, klarinet en dwarsfluit word je meegevoerd op door free jazz geïnjecteerde avant-folk en repetitief minimalisme, variërend in formaties en arrangementen waar op momenten Philip Glass en Steve Reich echoën. Het maar liefst twintig minuten durende Once You Say Yes To The Structure You Never Get Out begint met haar zich steeds herhalende vioolmotieven, waarna haar autotunevocalen het aanvullen en het ensemble meer zijn intrede doet, waarna het halverwege ineens versombert en vertraagt met donkere, lagere tonen, eindigend in een kakofonie van geluiden. Het blijft intrigerend haar muzikale belevingen en gevoel voor compositie en arrangementen te volgen.
Henk Rijkenbarg