Recensie
P.J.M. Bond - Coyote (King of the Island)
Excelsior Recording Supports
Met zijn fraaie mini-album Sunset Blues en vooral het intrigerende en wonderschone, vrij op Ernest Hemingway’s debuut gebaseerde In Our Time, gaf zanger, pianist en songschrijver P.J.M. Bond de afgelopen jaren memorabele visitekaartjes af. De uitgebreide club bevriende collega’s waarmee Paul die laatste plaat live ten doop hield kon natuurlijk onmogelijk op tour, maar ook in bescheidener setting is Bond een geziene gast. Én als begeleider, want hij is geregeld te zien als sidekick van ondermeer Tim Knol en Yorick van Norden, in het Westcoast tributeproject Her Majesty en onlangs nog in een Cats-eerbetoon. Uit zijn goedgevulde adresboekje nodigde hij voor zijn nieuwe album bassist Danny van Tigelle, drummer Jeroen Kleijn, snarenvirtuoos Theo Sieben en violist Tijmen Veelenturf. Mannen met soms armlange cv’s die Bond toch uit wist te dagen, want eenmaal in de studio speelde hij zijn nummers voor, waarna metéén werd begonnen aan de opnamen. Uiteraard in meerdere takes, maar zonder overmatig gesleutel en gepoets kregen nummers vorm waarin alle spontaniteit en gelukkige vondsten zijn behouden. Met Bond’s milde zangstem en pianospel (al varieert dat van ingetogen tot regelrechte honky tonk) als constante waarden, kregen zijn begeleiders alle ruimte om diens mooi in sfeer en tempo variërende nummers in te kleuren. En dat deden ze! Tokkelinstrumenten, pedal steel en vooral fiddle zijn smaakmakers in de overwegend rootsy composities (met subtiele literaire knipogen). Kwaliteits-Americana van eigen bodem.
Eddie Aarts