Recensie
Ploegendienst - Geen Titel
Excelsior
“Waarom de fuck vraag je mij waar je Surinaamse broodjes kan halen?” Sterkste openingszin van ’n punktrack ooit? Ray Fuego neemt de microfoon in handen, en zoals altijd is het dan raadzaam om goed te luisteren: harde, nasale teksten over liefde, racisme, geweld, eenzaamheid, enzovoorts: zo menselijk als kan, en volledig van deze tijd. “[Ik heb] de afwas opgestapeld, ik heb de afgrond gezien.” Gootsteenrealisme op z’n best. Muzikaal ligt Geen Titel vrij strak in de bekende mal van catchy (hardcore-)punk, met geinige uitstapjes naar indie-pop of juist stoner-esque riffs (de intro van IJdele Hoop had een oude Queens Of The Stone Age kunnen zijn). Los van deze kracht en furie kent Geen Titel ook kwetsbare kanten. Zoals in het meelijwekkende Droomland, of in het raggende Luipaardvact: “Ik ben net als jou, baby, ik ben ook alleen!” Een kiezelhard schot in de roos! Maar niet elk nummer is een voltreffer: zo herhaalt het wiegende Liefde Is Alcohol halfdronken z’n eigen metafoor en komt uiteindelijk niet tot een conclusie over wat die metafoor nou daadwerkelijk betekent. Bij wijlen is het draagvlak van een nummer ook net te zwak om zich te meten met de sterkere tracks, wat in het slot van het album jammer genoeg geregeld gebeurt. Maar vergis je niet: ondanks dit handjevol niemendallen is Geen Titel een prangend en compleet album, wat bovenal voorbestemd lijkt om alle zalen van Nederland te laten baden in het zweet. Een najaarstour is aangekondigd; gaat ’t zien!
Lenny Vullings