Split Enz - ENZyclopedia: Volumes One & Two
Mushroom/Chrysalis
Waar boxsets de neiging hebben behoorlijk prijzige albums te zijn die vooral geschikt zijn voor heel fanatieke fans, was de eind vorig jaar verschenen ENZyclopedia, waarin de beginjaren van de Nieuw-Zeelandse groep Split Enz werden belicht, verrassend betaalbaar. Uitgebracht op drie lp’s of meer uitgebreid op vijf cd’s, die ook even duur waren, illustreerde deze fraai uitziende set met name wat een unieke band Split Enz in zijn beginjaren was. Muzikaal ongrijpbaar zoals maar weinig groepen ooit waren. De nadruk ligt met name op het debuutalbum Mental Notes. Oorspronkelijk in 1975 alleen in Nieuw-Zeeland en Australië uitgebracht, was Mental Notes een even unieke als bonte en eigenzinnige mix van art-rock, prog en pop, gevat in behoorlijk excentrieke arrangementen. Door de matige productie- en opnamekwaliteit was de platenmaatschappij niet tevreden met het album. Een jaar later nam de band daarom een groot deel van de nummers opnieuw op in Engeland, ditmaal met Roxy Music-gitarist Phil Manzanera aan het roer. Aangevuld met enkele nieuwe, enigszins vaudeville-achtige tracks werd het geheel uitgebracht in Australië en Nieuw-Zeeland onder de titel Second Thoughts. In America en Europa verscheen dezelfde plaat onder de titel Mental Notes met een licht bewerkte versie van de originele hoes. In deze nieuwe versie was het album nauwelijks minder eigenzinnig, maar klonk wel vele malen beter en coherenter, als ook poppier, waardoor ze een stuk fijner wegluistert. Op de eerste drie cd’s van de box vinden we zowel de originele Mental Notes, alsmede Second Thoughts in de Phil Manzanera-versie, (die wij hier dus kennen als Mental Notes), en in een licht geremixte uitvoering door toetsenist Eddie Rayner. Op cd 4 vinden we vervolgens dankzij nieuwe remixes van Eddie Rayner opvallend goed klinkende nummers uit 1973 toen de groep nog maar net begonnen was, waarna cd 5 nog een ruime handvol live en andere versies bevat van nummers uit de periode die deze box beslaat. Toen Neil Finn later de groep van zijn broer Tim kwam versterken, steeg wellicht de pop-kwaliteit van de liedjes, maar in deze vroege en meer eigenzinnige vorm, is Split Enz eigenlijk minstens zo aantrekkelijk. Wat dat betreft verheug ik me al op de volgende delen van deze ENZyclopedia toen Split Enz met name de vaudeville-popkant van hun muziek uitbouwde.
Eric van Domburg Scipio