The Descendants Of Mike And Phoebe - A Spirit Speaks

Strata-East 

Kruisbestuivingen tussen klassiek en jazz zijn niet vreemd. Maar jazz in combinatie met een sopraan kom je niet vaak  tegen en als het al gebeurt, zoals op het album Baroque Duet uit 1992 van sopraan Kathleen Battle en jazztrompettist Wynton Marsalis, dan helt de jazzmuzikant vaak over naar de klassieke muziek. Dat is anders op A Spirit Speaks van een collectief uit New York genaamd The Descendants Of Mike And Phoebe. De grote kans is aanwezig dat deze naam weinig belletjes doet rinkelen. Het album uit 1974 wordt, met een heruitgave, aan de vergetelheid onttrokken. De band was een familie gebeuren, Centrale figuur was Afro-Amerikaan Bill Lee, componist en bassist. Lee, onder meer bekend van zijn samenwerkingen met Bob Dylan, Aretha Franklin en Max Roach. Samen met zijn broer Cliff Lee (flugel trompet), twee zussen, Consuela Lee Moorhead (componiste en pianiste) en Grace Lee Mims (sopraan), de basis van de formatie. De band wordt op de plaat aangevuld met andere muzikanten. Het is, eerlijk gezegd, even wennen: de zang van een sopraan in combinatie met de muziek die het beste valt te omschrijven als jazz met blues, gospel, Latin en soul invloeden. Maar voor hen die niet weglopen voor een eerste, wellicht vreemd aanvoelende, beluistering is dit een uitdaging die uiteindelijk rijkelijk wordt beloond want dit album geeft, keer na keer, steeds meer van haar juwelen prijs. Er wordt op hoog niveau gemusiceerd en gezongen en uiteindelijk valt alles perfect samen. A Spirit Speaks heeft een concept, namelijk dat van hun onderdrukte en tot slaaf gemaakte voorouders Mike en Phoebe. Is het daarom niet vreemd, hoe klein is de wereld, dat Bill Lee de vader is van regisseur Spike Lee? Naast veel eigen werk is ook onder meer een traditional als Boll Weevil geherinterpreteerd. Op Take My Hand, Precious Lord valt alles samen. De geest van hun voorouders, wordt door de muziek en fabelachtige zang van Grace Lee Mims, ongenadig bloot gelegd. Prachtig.  

Ed Muitjens