The Greenberry Woods - It’s All Good, Sugar...

Big Stir Records

Ik blijf me er altijd over verbazen dat powerpop niet veel populairder is dan ze daadwerkelijk is. Je zou namelijk toch verwachten dat gitaarpopbandjes die zich toeleggen op het brengen van aanstekelijke, melodieuze popliedjes met fijne hooks en dito zang, in de lijn van zulke muzikale grootheden als The Beatles en The Byrds, het bij veel mensen goed zouden doen. Maar ze komen zelden verder dan een cultaanhang. Een van de topbands in het genre midden jaren negentig waren The Greenberry Woods. Gestart toen de bandleden nog studeerden aan de Universiteit van Maryland, bouwde men al gauw een dusdanige lokale faam op dat de groep werd getekend door het destijds zeer succesvolle Sire-label. Helaas was het net op een moment dat het iets minder ging met het label, waardoor beide puike platen van de groep, Rapple Dapple uit 1994, en Big Money Item uit 1995, niet de aandacht en dus het succes kenden die verwacht mocht worden, zeker niet toen Sire opging in het Elektra-label en de vier bandleden onderling ruzie met elkaar kregen, waardoor de groep uiteenviel. De tijd heelt echter alle wonden, waardoor nu dertig jaar na dato kernleden Brandi en Matt Huseman en mede-songwriter Ira Katz de handen weer ineensloegen en met It’s All Good, Sugar… bewijzen dat ze nog steeds van hun vroegere muzikale magie verloren zijn en weer twaalf (gitaar)poppareltjes afleveren alsof ze nooit zijn weggeweest. 

Eric van Domburg Scipio