Recensie
The Quiet Room - The Quiet Room
TOR Records
The Quiet Room is een eigenzinnige voortzetting van de Nederlandse alt.country band True Grit, die in 2010 het album Sorrowville uitbracht. Als The Quiet Room – niet te verwarren met de prog-metal band met zelfde naam, noch met een gelijknamig album van de Britse metalband Skullcrusher - slaan dezelfde muzikanten hun vleugels breder uit, door naast americana, ook folk en indie-invloeden toe te laten. Voor René van den Belt, de voornaamste songschrijver van de band, zijn Bob Dylan, Lou Reed en Peter Hammill de ijkpunten, terwijl zangeres Linda Maas o.a. Linda Thompson als inspirerend voorbeeld noemt. Die laatste hoor je op het titelloze debuut van The Quiet Room meer terug dan de eerdergenoemde invloeden, want The Quiet Room klinkt vooral heel erg Engels. Steeleye Span, Fairport Convention en The Strawbs lijken het geluid van de band meer te hebben beïnvloed dan door de individuele leden ook wel genoemde inspiratiebronnen als Bob Dylan en Elvis Costello. Het aanleunen tegen de Britse folktraditie, ook blijkend uit de klankkleur van de zangpartijen, zowel wanneer Linda Maas die solo voor haar rekening neemt als wanneer er sprake is van meerstemmige vocalen, maakt dat band en album The Quiet Room aan de ene kant statig en volwassen overkomen, maar aan de andere kant soms ook wat streng en afstandelijk. Niettemin zeker geen onverdienstelijk ‘debuut’.
Roeland Smits