Sonic Whip - Sonic Whip

epsonicwhip@gmail.com

Wanneer je naar Sonic Whip kijkt en luistert, krijg je al snel het gevoel dat je met een Nederlandse supergroep te maken hebt. De gebroeders Bevelander – Meryn (gitaar/zang) en Florian (drums/zang) –  maken samen met Kevin Clerence muziek waar je niet omheen kunt. Met een achtergrond in de blues begonnen zij ooit als de Meryn Bevelander Band. Inmiddels heeft hun muziek zich ontwikkeld richting stevige rock, maar misschien nog beter te omschrijven als powerpop: knallende gitaren, strak drumwerk en zoemende baslijnen. Tijdens liveoptredens is stilzitten geen optie; de zaal gaat steevast op zijn kop en spektakel is gegarandeerd.
Na het eerder verschenen album Triskelion (2021) is er nu Sonic Whip. Met openingsnummer Survive slaat direct de vlam in de pan. Het klinkt alsof je middenin een liveshow staat. Het daaropvolgende Waters Rising is een meezinger van formaat: grungy, melodieus en vol harmonieën, zoals we die uit de jaren negentig kennen van The Posies. In Get Me Away wordt de rauwe lijn stevig doorgetrokken, met veel ritmiek en gitaarsolo’s. Soms lijkt het alsof je naar een jonge Matthew Bellamy van Muse luistert. Geïnspireerd door een sonnet van William Shakespeare volgt vervolgens Invincible, waarmee de band laat horen dat ze hun klassiekers kennen. In Wherever You Are gaat het helemaal los: tempowisselingen, breaks en dubbel opgenomen gitaren zorgen voor een explosieve finale. In een tijd waarin subtiele singer-songwriterliedjes vaak de boventoon voeren, is het soms heerlijk om weer eens ongepolijste, knetterende gitaarrock te horen. Sonic Whip doet daar met volle overtuiging zijn best voor en met hun tweede album slagen ze daar uitstekend in. Met een flink aantal optredens in het vooruitzicht lijkt de toekomst van de band voorlopig verzekerd.

Michel Rodrigues